Amsterdam presenteert binnenkort ook op het Osdorpplein de nieuwe Puccini model Verpact als een stap vooruit. Maar wie de bak in de praktijk bekijkt, ziet vooral een herhaling van oude ontwerpfouten, nieuwe veiligheidsrisico’s en een prijskaartje dat nauwelijks te rechtvaardigen is. Voor een “kleine verbetering”, zoals de wethouder het noemt, betaalt de stad straks 1000 euro per bak. Dat betekent 7,8 miljoen. Nu sponsort Verpact deze proef met 200 bakken nog, zijnde 200.000 euro. En opnieuw dreigt Amsterdam vast te lopen in een reeks kostbare actie‑reactie‑manoeuvres die het probleem niet oplossen, maar verdiepen.

Het wrange is: goedkope aanpassingen werken wél, zoals ik al in juli schreef: Goedkope aanpassingen geven meer resultaat.

Laten we beginnen met wat wel goed is.

Wat wél goed is

De magneetsluiting is een verbetering: geen sleutel nodig, minder kans op openbreken en minder schade. Amsterdam is gelukkig een sociale stad!

Ook de afvalzakbevestiging (zie foto) zal helpen. Het is simpel en het kost waarschijnlijk minder dan één euro. Dat staat in schril contrast met de totale oplapkosten van 1000 euro per bak. Het is ironisch dat de goedkoopste verbetering de enige is die echt gaat functioneren.

Kwetsbare scharnieren en halfslachtige verbeteringen

De nieuwe bak heeft nog steeds twee scharnieren, terwijl één pianoscharnier in de openbare ruimte veel minder kwetsbaar is. Dat is geen detail: scharnieren zijn een van de meest voorkomende faalpunten in de huidige Puccini‑bakken. De keuze om dit niet te verbeteren is onbegrijpelijk.

De onderbeugel die het uitbuiken van de afvalzak moet tegengaan, is wel aanwezig, maar niet hoog genoeg. Daardoor blijft het oorspronkelijke probleem bestaan: de zak zakt uit, de deur sluit niet goed en de bak staat toch weer open.

Binnenwerk: veel schroeven, weinig duurzaamheid

Het binnenwerk oogt op het eerste gezicht robuuster, maar wie beter kijkt ziet vooral veel schroeven en andere bevestigingsmiddelen waar lasverbindingen logischer zouden zijn. Schroeven trillen los, corroderen sneller en zijn kwetsbaar in een omgeving waar dagelijks duizenden bewegingen plaatsvinden.

De veerconstructie die de deur in rustpositie moet trekken, is een ander zwak punt. De bevestiging is eenvoudig te verbuigen en zal snel afbreken. De kracht waarmee de deur dichtslaat is bovendien zo groot dat het mechanisme zichzelf waarschijnlijk binnen korte tijd sloopt.

Een deur die te hard dichtslaat en letsel kan veroorzaken

De deur slaat met een harde klap dicht. Dat maakt ’s nachts herrie in gehorige straten, waardoor bewoners de veren zullen verwijderen. Als ze niet al vanzelf kapot zijn gegaan.

Maar er is een ernstiger punt: de kracht waarmee de deur sluit is zó groot dat een winterwortel het niet overleeft (zie het filmpje onder aan dit artikel). Dat klinkt grappig, maar het is een serieuze waarschuwing. Een kinderarm, hondenstaart of vinger loopt hier reëel risico op letsel. De gemeente is als opdrachtgever en beheerder van de openbare ruimte aansprakelijk. Of is dat Verpact? Die vraag zal bij het eerste incident meteen op tafel liggen.

Brandgevaar

Tevens wordt er bij de nieuwe bak een nieuw risico geïntroduceerd: aan de ophangring voor de afvalzak zijn twee brandbare kunststof onderdelen toegevoegd. In een stad waar afvalbakken regelmatig worden gebruikt voor het weggooien van smeulend materiaal, vuurwerkresten of sigarettenpeuken, is het onbegrijpelijk dat er brandbare onderdelen worden geïntegreerd in een cruciaal dragend onderdeel. Dit verhoogt de kans op schade, brand en letsel en opnieuw ligt de aansprakelijkheid bij de gemeente.

Het statiegeldvak: goede kleur, slechte functie

Het geïntegreerde statiegeldvak is qua branding goed gekozen, maar lost het probleem niet op. Statiegeldzoekers blijven de afvalzak napluizen en terecht, want er zit nog steeds statiegeld in. Gistermiddag vond ik het zelf nog in de zak achter het CS.

Dit sluit naadloos aan bij ons eerdere artikel: De Puccini‑afvalbak moet weg.

Het statiegeldvak voorkomt dus geen openbreken, geen rommel en geen schade. Het is een cosmetische toevoeging die het echte probleem niet raakt.

De echte oplossing: stop met de Puccini‑afvalbak

De nieuwe Puccinibak is geen oplossing. Het is een duur, kwetsbaar en potentieel gevaarlijk product dat oude problemen in stand houdt en nieuwe introduceert. Amsterdam moet stoppen met deze heilloze opeenvolging van reparaties, noodgrepen en cosmetische verbeteringen.

Koop een degelijk sluitende afvalbak, ontworpen door iemand die daadwerkelijk ervaring heeft met ontwerpen voor de openbare ruimte. Dat is goedkoper, veiliger en effectiever.

Klik hier om het filmpje van 3 seconden te zien.